[ˈaːlːaːʃ]
EredetFrom áll (“to stand”) + -ás (noun-forming suffix).
- form-of, noun-from-verbverbal noun of áll: standing (not sitting), inactivity, stopping
- state, condition, situation
“a dolgok állása” — the state of things
- job, position
“Jó állásom van.” — I have a good job.
- score
“Mi az állás?” — What’s the score?
Alakokállások(plural) · állás(nominative, singular) · állások(nominative, plural) · állást(accusative, singular) · állásokat(accusative, plural) · állásnak(dative, singular) · állásoknak(dative, plural) · állással(instrumental, singular) · állásokkal(instrumental, plural) · állásért(causal-final, singular) · állásokért(causal-final, plural) · állássá(singular, translative) · állásokká(plural, translative) · állásig(singular, terminative) · állásokig(plural, terminative) · állásként(essive-formal, singular) · állásokként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · állásban(inessive, singular)