[ˈoːpijum]
OriginBorrowed from Latin opium, from Ancient Greek ὄπιον (ópion), from ὀπός (opós, “juice of a plant”).
Formsópiumok(plural) · ópium(nominative, singular) · ópiumok(nominative, plural) · ópiumot(accusative, singular) · ópiumokat(accusative, plural) · ópiumnak(dative, singular) · ópiumoknak(dative, plural) · ópiummal(instrumental, singular) · ópiumokkal(instrumental, plural) · ópiumért(causal-final, singular) · ópiumokért(causal-final, plural) · ópiummá(singular, translative) · ópiumokká(plural, translative) · ópiumig(singular, terminative) · ópiumokig(plural, terminative) · ópiumként(essive-formal, singular) · ópiumokként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · ópiumban(inessive, singular)