[ˈbɒndɒ]
OriginFirst attested in 1787. Borrowed from Italian banda (“group”). Perhaps via German Bande.
- gang (group of criminals who band together)
- colloquial, humorousteam, band (group of people being in some relation)
- colloquialband (group of people playing popular music)
- dated, dialectalworkgroup, crew
- dialectalgypsy orchestra
“S legottan vitézlő férfiak menének, / Hogy kihoznák a port, ágyut töltenének. / Rárántá azonban Juhgége s a banda, / Megkezdé a táncot legelébb a vajda.”
- four cards of the same suit (in ferbli)
Formsbandák(plural) · banda(nominative, singular) · bandák(nominative, plural) · bandát(accusative, singular) · bandákat(accusative, plural) · bandának(dative, singular) · bandáknak(dative, plural) · bandával(instrumental, singular) · bandákkal(instrumental, plural) · bandáért(causal-final, singular) · bandákért(causal-final, plural) · bandává(singular, translative) · bandákká(plural, translative) · bandáig(singular, terminative) · bandákig(plural, terminative) · bandaként(essive-formal, singular) · bandákként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · bandában(inessive, singular)