[ˈdoːʒɛ]
OriginFrom Italian doge (“doge”), from Latin ducem, accusative of dux (“leader, prince”).
- historicaldoge (chief magistrate in the republics of Venice and Genoa)
Formsdózsék(plural) · dózse(nominative, singular) · dózsék(nominative, plural) · dózsét(accusative, singular) · dózsékat(accusative, plural) · dózsénak(dative, singular) · dózséknak(dative, plural) · dózséval(instrumental, singular) · dózsékkal(instrumental, plural) · dózséért(causal-final, singular) · dózsékért(causal-final, plural) · dózsévá(singular, translative) · dózsékká(plural, translative) · dózséig(singular, terminative) · dózsékig(plural, terminative) · dózseként(essive-formal, singular) · dózsékként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · dózséban(inessive, singular)