[ˈɛʃɛtː]
- form-of, indefinite, indicative, past, singularthird-person singular indicative past indefinite of esik
“Esett?” — Did it rain?
“Pánikba esett.” — S/he panicked.
“Térdre esett.” — S/he fell to his/her knees.
- form-of, participle, pastpast participle of esik
Alakokesett(nominative, singular) · esettek(nominative, plural) · esettet(accusative, singular) · esetteket(accusative, plural) · esettnek(dative, singular) · esetteknek(dative, plural) · esettel(instrumental, singular) · esettekkel(instrumental, plural) · esettért(causal-final, singular) · esettekért(causal-final, plural) · esetté(singular, translative) · esettekké(plural, translative) · esettig(singular, terminative) · esettekig(plural, terminative) · esettként(essive-formal, singular) · esettekként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · esettben(inessive, singular) · esettekben(inessive, plural)