[ˈhumor]
OriginBorrowed from Latin hūmor.
- humour, humor (the quality of being amusing, comical, or funny)
Formshumorok(plural) · humor(nominative, singular) · humorok(nominative, plural) · humort(accusative, singular) · humorokat(accusative, plural) · humornak(dative, singular) · humoroknak(dative, plural) · humorral(instrumental, singular) · humorokkal(instrumental, plural) · humorért(causal-final, singular) · humorokért(causal-final, plural) · humorrá(singular, translative) · humorokká(plural, translative) · humorig(singular, terminative) · humorokig(plural, terminative) · humorként(essive-formal, singular) · humorokként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · humorban(inessive, singular)