[ˈilːɒt]
EredetFrom obsolete illik (“to disappear, to run away”) + -at (noun-forming suffix).
Alakokillatok(plural) · illat(nominative, singular) · illatok(nominative, plural) · illatot(accusative, singular) · illatokat(accusative, plural) · illatnak(dative, singular) · illatoknak(dative, plural) · illattal(instrumental, singular) · illatokkal(instrumental, plural) · illatért(causal-final, singular) · illatokért(causal-final, plural) · illattá(singular, translative) · illatokká(plural, translative) · illatig(singular, terminative) · illatokig(plural, terminative) · illatként(essive-formal, singular) · illatokként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · illatban(inessive, singular)