[ˈkeːrɛɡ]
EredetFrom Old Hungarian kér (“bark”) + -g (noun-forming suffix), from Proto-Finno-Ugric *keri or *kerä. Cognates include Northern Sami garra (“shell, crust”), Erzya керь (keŕ), Eastern Mari кӱр (kür, “bark”) and Northern Mansi кэ̄р (kè̄r, “shell, bark, crust”).
- bark, rind (trees)
- cortex (plants, brain)
Alakokkérgek(plural) · kéreg(nominative, singular) · kérgek(nominative, plural) · kérget(accusative, singular) · kérgeket(accusative, plural) · kéregnek(dative, singular) · kérgeknek(dative, plural) · kéreggel(instrumental, singular) · kérgekkel(instrumental, plural) · kéregért(causal-final, singular) · kérgekért(causal-final, plural) · kéreggé(singular, translative) · kérgekké(plural, translative) · kéregig(singular, terminative) · kérgekig(plural, terminative) · kéregként(essive-formal, singular) · kérgekként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · kéregben(inessive, singular)