[ˈkɒnːɒ]
OriginFrom German Kanne (“can”), from Latin canna (“reed, cane”), from Ancient Greek κάννα (kánna, “reed”), ultimately from Sumerian 𒄀𒈾 (gi.na, “reed”).
Formskannák(plural) · kanna(nominative, singular) · kannák(nominative, plural) · kannát(accusative, singular) · kannákat(accusative, plural) · kannának(dative, singular) · kannáknak(dative, plural) · kannával(instrumental, singular) · kannákkal(instrumental, plural) · kannáért(causal-final, singular) · kannákért(causal-final, plural) · kannává(singular, translative) · kannákká(plural, translative) · kannáig(singular, terminative) · kannákig(plural, terminative) · kannaként(essive-formal, singular) · kannákként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · kannában(inessive, singular)