[ˈkɒrmɒ]
Originkarom (“claw”) + -a (possessive suffix)
- third-person singular single-possession possessive of karom
- Hinduism, Jainism, Sikhismkarma
Formskarma(nominative, singular) · -(nominative, plural) · karmát(accusative, singular) · -(accusative, plural) · karmának(dative, singular) · -(dative, plural) · karmával(instrumental, singular) · -(instrumental, plural) · karmáért(causal-final, singular) · -(causal-final, plural) · karmává(singular, translative) · -(plural, translative) · karmáig(singular, terminative) · -(plural, terminative) · karmaként(essive-formal, singular) · -(essive-formal, plural) · karmául(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · karmában(inessive, singular) · -(inessive, plural)