[ˈmeːrɛt]
Originmér (“to measure”) + -et (noun-forming suffix)
- countable, uncountablesize (dimensions or magnitude of a thing)
- causative, form-of, transitivecausative of mér: to have someone measure something or to have something measured
Formsméretek(plural) · méret(nominative, singular) · méretek(nominative, plural) · méretet(accusative, singular) · méreteket(accusative, plural) · méretnek(dative, singular) · méreteknek(dative, plural) · mérettel(instrumental, singular) · méretekkel(instrumental, plural) · méretért(causal-final, singular) · méretekért(causal-final, plural) · méretté(singular, translative) · méretekké(plural, translative) · méretig(singular, terminative) · méretekig(plural, terminative) · méretként(essive-formal, singular) · méretekként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · méretben(inessive, singular)