[ˈmoːkaːʃ]
Eredetmóka (“fun”) + -s (adjective-forming suffix). First attested in 1861.
Alakokmókásabb(comparative) · legmókásabb(superlative) · mókás(nominative, singular) · mókásak(nominative, plural) · mókásat(accusative, singular) · mókásakat(accusative, plural) · mókásnak(dative, singular) · mókásaknak(dative, plural) · mókással(instrumental, singular) · mókásakkal(instrumental, plural) · mókásért(causal-final, singular) · mókásakért(causal-final, plural) · mókássá(singular, translative) · mókásakká(plural, translative) · mókásig(singular, terminative) · mókásakig(plural, terminative) · mókásként(essive-formal, singular) · mókásakként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural)