[ˈpaːnik]
EredetFrom French panique (“panic”), from Latin panicus, from Ancient Greek πανικός (panikós, “pertaining to Pan”).
Alakokpánikok(plural) · pánik(nominative, singular) · pánikok(nominative, plural) · pánikot(accusative, singular) · pánikokat(accusative, plural) · pániknak(dative, singular) · pánikoknak(dative, plural) · pánikkal(instrumental, singular) · pánikokkal(instrumental, plural) · pánikért(causal-final, singular) · pánikokért(causal-final, plural) · pánikká(singular, translative) · pánikokká(plural, translative) · pánikig(singular, terminative) · pánikokig(plural, terminative) · pánikként(essive-formal, singular) · pánikokként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · pánikban(inessive, singular)