[ˈpot͡sɒk]
EredetProbably from Old Hungarian poc (“belly”) (of unknown origin) + -k (“diminutive suffix”).
- colloquial, humorouspotbelly, belly, paunch (a protruding abdomen of a human)
Alakokpocakok(plural) · pocak(nominative, singular) · pocakok(nominative, plural) · pocakot(accusative, singular) · pocakokat(accusative, plural) · pocaknak(dative, singular) · pocakoknak(dative, plural) · pocakkal(instrumental, singular) · pocakokkal(instrumental, plural) · pocakért(causal-final, singular) · pocakokért(causal-final, plural) · pocakká(singular, translative) · pocakokká(plural, translative) · pocakig(singular, terminative) · pocakokig(plural, terminative) · pocakként(essive-formal, singular) · pocakokként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · pocakban(inessive, singular)