[ˈrubin]
EredetFrom German Rubin, from Medieval Latin rubinus (“ruby”), from Latin ruber (“red”).
Alakokrubinok(plural) · rubin(nominative, singular) · rubinok(nominative, plural) · rubint(accusative, singular) · rubinokat(accusative, plural) · rubinnak(dative, singular) · rubinoknak(dative, plural) · rubinnal(instrumental, singular) · rubinokkal(instrumental, plural) · rubinért(causal-final, singular) · rubinokért(causal-final, plural) · rubinná(singular, translative) · rubinokká(plural, translative) · rubinig(singular, terminative) · rubinokig(plural, terminative) · rubinként(essive-formal, singular) · rubinokként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · rubinban(inessive, singular)