[ˈʃpit͡sː]
OriginFrom the German Spitze (“peak”).
- toecap, tiptoe
- spitz (dog)
- informal, uncountableslight intoxication
Formsspiccek(plural) · spicc(nominative, singular) · spiccek(nominative, plural) · spiccet(accusative, singular) · spicceket(accusative, plural) · spiccnek(dative, singular) · spicceknek(dative, plural) · spiccel(instrumental, singular) · spiccekkel(instrumental, plural) · spiccért(causal-final, singular) · spiccekért(causal-final, plural) · spiccé(singular, translative) · spiccekké(plural, translative) · spiccig(singular, terminative) · spiccekig(plural, terminative) · spiccként(essive-formal, singular) · spiccekként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · spiccben(inessive, singular)