[ˈtaːbor]
OriginFrom a Turkic language. First attested from the early 13th century. Compare Ottoman Turkish طابور (tabur).
Formstáborok(plural) · tábor(nominative, singular) · táborok(nominative, plural) · tábort(accusative, singular) · táborokat(accusative, plural) · tábornak(dative, singular) · táboroknak(dative, plural) · táborral(instrumental, singular) · táborokkal(instrumental, plural) · táborért(causal-final, singular) · táborokért(causal-final, plural) · táborrá(singular, translative) · táborokká(plural, translative) · táborig(singular, terminative) · táborokig(plural, terminative) · táborként(essive-formal, singular) · táborokként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · táborban(inessive, singular)