[ˈtɛrvɛ]
Eredetterv + -e (possessive suffix)
- third-person singular single-possession possessive of terv
Alakokterve(nominative, singular) · -(nominative, plural) · tervét(accusative, singular) · -(accusative, plural) · tervének(dative, singular) · -(dative, plural) · tervével(instrumental, singular) · -(instrumental, plural) · tervéért(causal-final, singular) · -(causal-final, plural) · tervévé(singular, translative) · -(plural, translative) · tervéig(singular, terminative) · -(plural, terminative) · terveként(essive-formal, singular) · -(essive-formal, plural) · tervéül(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · tervében(inessive, singular) · -(inessive, plural)