[ˈtrykː]
OriginFrom French truc (“trick”), from Vulgar Latin trudicare, from Latin trudere (“to thrust”).
Formstrükkök(plural) · trükk(nominative, singular) · trükkök(nominative, plural) · trükköt(accusative, singular) · trükköket(accusative, plural) · trükknek(dative, singular) · trükköknek(dative, plural) · trükkel(instrumental, singular) · trükkökkel(instrumental, plural) · trükkért(causal-final, singular) · trükkökért(causal-final, plural) · trükké(singular, translative) · trükkökké(plural, translative) · trükkig(singular, terminative) · trükkökig(plural, terminative) · trükként(essive-formal, singular) · trükkökként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · trükkben(inessive, singular)