[ˈuruŋk]
Eredetúr + -unk (possessive suffix)
- first-person plural single-possession possessive of úr
Alakokurunk(nominative, singular) · -(nominative, plural) · urunkat(accusative, singular) · -(accusative, plural) · urunknak(dative, singular) · -(dative, plural) · urunkkal(instrumental, singular) · -(instrumental, plural) · urunkért(causal-final, singular) · -(causal-final, plural) · urunkká(singular, translative) · -(plural, translative) · urunkig(singular, terminative) · -(plural, terminative) · urunkként(essive-formal, singular) · -(essive-formal, plural) · urunkul(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · urunkban(inessive, singular) · -(inessive, plural)
Forrás: Wikiszótár