[ˈutuŋk]
Eredetút (“road, way”) + -unk (possessive suffix)
- first-person plural single-possession possessive of út
Alakokutunk(nominative, singular) · -(nominative, plural) · utunkat(accusative, singular) · -(accusative, plural) · utunknak(dative, singular) · -(dative, plural) · utunkkal(instrumental, singular) · -(instrumental, plural) · utunkért(causal-final, singular) · -(causal-final, plural) · utunkká(singular, translative) · -(plural, translative) · utunkig(singular, terminative) · -(plural, terminative) · utunkként(essive-formal, singular) · -(essive-formal, plural) · utunkul(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · utunkban(inessive, singular) · -(inessive, plural)
Forrás: Wikiszótár