[ˈveːrɛb]
Originvér (“blood”) + eb (“dog”)
Formsvérebek(plural) · véreb(nominative, singular) · vérebek(nominative, plural) · vérebet(accusative, singular) · vérebeket(accusative, plural) · vérebnek(dative, singular) · vérebeknek(dative, plural) · vérebbel(instrumental, singular) · vérebekkel(instrumental, plural) · vérebért(causal-final, singular) · vérebekért(causal-final, plural) · vérebbé(singular, translative) · vérebekké(plural, translative) · vérebig(singular, terminative) · vérebekig(plural, terminative) · vérebként(essive-formal, singular) · vérebekként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · vérebben(inessive, singular)