/tʰoˈniɾ/, [tʰoníɾ], /toˈniɾ/
OriginInherited from Old Armenian թոնիր (tʻonir).
Formstʻonir(romanization) · թոնիր(nominative, singular) · թոնիրներ(nominative, plural) · թոնրի(dative, singular) · թոնիրների(dative, plural) · թոնրից(ablative, singular) · թոնիրներից(ablative, plural) · թոնրով(instrumental, singular) · թոնիրներով(instrumental, plural) · թոնրում(locative, singular) · թոնիրներում(locative, plural) · թոնիրը(definite, nominative, singular) · թոնիրն(definite, nominative, singular) · թոնիրները(definite, nominative, plural) · թոնիրներն(definite, nominative, plural) · թոնրին(dative, definite, singular) · թոնիրներին(dative, definite, plural) · թոնիրս(first-person, nominative, possessive, singular) · թոնիրներս(first-person, nominative, plural, possessive) · թոնրիս(dative, first-person, possessive, singular)