/hɑˈvet/, [hɑvét], /hɑˈved/
OriginLearned borrowing from Old Armenian յաւէտ (yawēt).
- constantly, perpetually, forever
- always, constant, perpetual
Formshavet(romanization) · յաւէտ(alternative, traditional) · հավետ(nominative, singular) · հավետներ(nominative, plural) · հավետի(dative, singular) · հավետների(dative, plural) · հավետից(ablative, singular) · հավետներից(ablative, plural) · հավետով(instrumental, singular) · հավետներով(instrumental, plural) · հավետում(locative, singular) · հավետներում(locative, plural) · հավետը(definite, nominative, singular) · հավետն(definite, nominative, singular) · հավետները(definite, nominative, plural) · հավետներն(definite, nominative, plural) · հավետին(dative, definite, singular) · հավետներին(dative, definite, plural) · հավետս(first-person, nominative, possessive, singular) · հավետներս(first-person, nominative, plural, possessive)