/hənˈt͡ʃʰel/, [hənt͡ʃʰél], /hənˈt͡ʃel/
OriginFrom Old Armenian հնչեմ (hnčʻem).
Formshnčʻel(romanization) · հնչել(infinitive) · հնչում(converb, imperfective) · հնչվել(passive) · հնչելիս(converb, simultaneous) · հնչեցնել(causative) · հնչացնել(causative) · հնչցնել (hnčʻecʻnel, hnčʻacʻnel*, hnčʻcʻnel*)(causative) · հնչել(converb, perfective) · հնչ-(stem) · հնչելու(converb, converb-i, future) · հնչած(participle, resultative) · հնչելիք(converb, converb-ii, future) · հնչող(participle, subjective) · հնչի(connegative, converb) · հնչում եմ(first-person, indicative, present, singular) · հնչում ես(indicative, present, second-person, singular) · հնչում է(indicative, present, singular, third-person) · հնչում ենք(connegative, converb, first-person, indicative, plural, present) · հնչում եք(indicative, plural, present, second-person)