խեփոր—խխունջի պատյան, խխունջախեցի ◆ Սիրտս ծովուն ափին լքված խեփորն է, որուն մեջ կենդանին արդեն մեռած է շատոնց։ (Դանիել Վարուժան) ◆ (Կլեոպատրան) արևից պոկված մի մասնիկ է, այրում է, այրում նա ինձ, քեզ, ինչպես հարավի արևն է այրում ավազների վրա ընկած խեփորը: (Վահան Թոթովենց)