կակազ—խոսելու ժամանակ կակազող, կմկմացող (մարդ) ◆ Չեղյալ Մովսեսին արարիչն անգո գերադասել էր ու նախընտրել միջնորդ իր միջև ու ժողովրդի, միաժամանակ խեղճ ու կրակին ծնելով կակազ։ Պարույր Սևակ