OriginCognate with Swedish vittna.
- weakto testify, to bear witness
Formsvitnaði(indicative, past, singular, third-person) · vitnað(supine) · vitnaður(masculine, nominative, singular) · vitnuð(feminine, nominative, singular) · vitnað(neuter, nominative, singular) · vitnaðir(masculine, nominative, plural) · vitnaðar(feminine, nominative, plural) · vitnuð(neuter, nominative, plural) · vitnaðan(accusative, masculine, singular) · vitnaða(accusative, feminine, singular) · vitnað(accusative, neuter, singular) · vitnaða(accusative, masculine, plural) · vitnaðar(accusative, feminine, plural) · vitnuð(accusative, neuter, plural) · vitnuðum(dative, masculine, singular) · vitnaðri(dative, feminine, singular) · vitnuðu(dative, neuter, singular) · vitnuðum(dative, masculine, plural) · vitnuðum(dative, feminine, plural) · vitnuðum(dative, neuter, plural)