[ɾitʰma]
წარმომავლობაFrom Ancient Greek.
ფორმებიritma(romanization) · რითმა(nominative, singular) · რითმამ(ergative, singular) · რითმას(dative, singular) · რითმასა(dative, singular) · რითმის(genitive, singular) · რითმისა(genitive, singular) · რითმით(instrumental, singular) · რითმითა(instrumental, singular) · -(archaic, instrumental, plural) · რითმად(adverbial, singular) · რითმადა(adverbial, singular) · -(adverbial, archaic, plural) · რითმავ(singular, vocative) · რითმაზე(dative, on-position, singular) · რითმასთან(dative, near-position, singular) · რითმაში(dative, in-position, singular) · რითმასავით(dative, like-position, singular) · რითმისთვის(for-position, genitive, singular) · რითმისებრ(genitive, like-position, singular)
წყარო: Wiktionary