[haikʼu]
წარმომავლობაUltimately from Japanese 俳(はい)句(く) (haiku).
ფორმებიhaiḳu(romanization) · ჰაიკუები(plural) · ჰაიკუ(nominative, singular) · ჰაიკუები(nominative, plural) · ჰაიკუნი(archaic, nominative, plural) · ჰაიკუმ(ergative, singular) · ჰაიკუებმა(ergative, plural) · ჰაიკუთ(archaic, ergative, plural) · ჰაიკუთა(archaic, ergative, plural) · ჰაიკუს(dative, singular) · ჰაიკუსა(dative, singular) · ჰაიკუებს(dative, plural) · ჰაიკუებსა(dative, plural) · ჰაიკუთ(archaic, dative, plural) · ჰაიკუთა(archaic, dative, plural) · ჰაიკუს(genitive, singular) · ჰაიკუსი(genitive, singular) · ჰაიკუების(genitive, plural) · ჰაიკუებისა(genitive, plural) · ჰაიკუთ(archaic, genitive, plural)
წყარო: Wiktionary