[ˈkoː.nʊs], [ˈkɔː.nus]
OriginFrom Ancient Greek κῶνος (kônos).
Formscōnus(canonical, masculine) · cōnī(genitive) · cōnus(nominative, singular) · cōnī(nominative, plural) · cōnī(genitive, singular) · cōnōrum(genitive, plural) · cōnō(dative, singular) · cōnīs(dative, plural) · cōnum(accusative, singular) · cōnōs(accusative, plural) · cōnō(ablative, singular) · cōnīs(ablative, plural) · cōne(singular, vocative) · cōnī(plural, vocative)