OriginDe Vaan posits a preform Proto-Italic *glouβ(s)mā, from Proto-Indo-European *gl(e/o)wbʰ-m-eh₂, from Proto-Indo-European *glewbʰ-. Sihler suggests a development from Proto-Italic *glūmma, from earlier *glewbmā.
- declension-1husk of grain, the glume
“ea (spīca) quae mutilāta nōn est, in hordeō et trīticō, tria habet continentia, grānum, glūmam, aristam et etiam, prīmitus spīca cum oritur, vāgīnam. grānum dīcitur quod est intimum soldum; glūma quī ” — (please add an English translation of this quotation)
“nōnnūllī trādunt rūsticōs solitōs, sīquando ad excūdendās frūgēs essent imbribus inpedītī, spīcās integrās condere et, prout indiguisset ūsus, hieme torrēre, quō facilius ā glūmā suā sēparātum trīticu” — (please add an English translation of this quotation)
Formsglūma(canonical, feminine) · glūmae(genitive) · glūma(nominative, singular) · glūmae(nominative, plural) · glūmae(genitive, singular) · glūmārum(genitive, plural) · glūmae(dative, singular) · glūmīs(dative, plural) · glūmam(accusative, singular) · glūmās(accusative, plural) · glūmā(ablative, singular) · glūmīs(ablative, plural) · glūma(singular, vocative) · glūmae(plural, vocative)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0