[ˈɪn.du.oː], [ˈin.du.o]
OriginFrom indu- + *uō (“to put on”). Compare with Latin exuō and Ancient Greek ἐνδύω (endúō).
- conjugation-3to put on (clothes etc.); don
- conjugation-3to assume (a part etc.)
- conjugation-3, with-dativeto entangle oneself in, to fall in or upon; to cover, adorn with
“Coriolos quoque—pro pudor—victos adeo gloriae fuisse, ut captum oppidum Gnaeus Marcius Coriolanus quasi Numantiam aut Africam nomini indueret.” — (please add an English translation of this quotation)
“cum autem se in nubem induerint eiusque tenuissimam quamque partem coeperint dividere atque dirrumpere idque crebrius facere et vehementius, tum et fulgores et tonitrua existere; si autem nubium confl” — (please add an English translation of this quotation)
Formsinduō(canonical) · induere(infinitive, present) · induī(active, perfect) · indūtum(supine) · induō(active, first-person, indicative, present, singular) · induis(active, indicative, present, second-person, singular) · induit(active, indicative, present, singular, third-person) · induimus(active, first-person, indicative, plural, present) · induitis(active, indicative, plural, present, second-person) · induunt(active, indicative, plural, present, third-person) · induēbam(active, first-person, imperfect, indicative, singular) · induēbās(active, imperfect, indicative, second-person, singular) · induēbat(active, imperfect, indicative, singular, third-person) · induēbāmus(active, first-person, imperfect, indicative, plural) · induēbātis(active, imperfect, indicative, plural, second-person) · induēbant(active, imperfect, indicative, plural, third-person) · induam(active, first-person, future, indicative, singular) · induēs(active, future, indicative, second-person, singular) · induet(active, future, indicative, singular, third-person) · induēmus(active, first-person, future, indicative, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0