[ˈpĩː.soː], [ˈpin.so]
OriginFrom Proto-Italic *pinsō, from Proto-Indo-European *peys- (“to crush”).
Cognate includes Ancient Greek πτισάνη (ptisánē, “barley”), πτίσσω (ptíssō, “to winnow, peel”); Proto-Slavic *pьšenìca (“wheat”); Sanskrit पिनष्टि (pinaṣṭi, “to grind”). Compare pīla, pīlum.
- conjugation-3to beat, pound
“Sed apud veterēs reperīmus etiam n litterā additā pīnsō, quod est tundō, ut Ennius decimō Annālium pīnsunt terram genibus.”
- conjugation-3to lash, thrash, flog, scourge
“ea molet, coquet, cōnficiet pēnsum, pīnsētur flagrō” — She will grind, cook, spin wool, she'll be lashed by a whip […]
Formspīnsō(canonical) · pīnsere(infinitive, present) · pīnsuī(active, perfect) · pīnsī(active, perfect) · pīnsum(supine) · pīnsitum(supine) · pī̆stum(supine) · pīnsō(active, first-person, indicative, present, singular) · pīnsis(active, indicative, present, second-person, singular) · pīnsit(active, indicative, present, singular, third-person) · pīnsimus(active, first-person, indicative, plural, present) · pīnsitis(active, indicative, plural, present, second-person) · pīnsunt(active, indicative, plural, present, third-person) · pīnsēbam(active, first-person, imperfect, indicative, singular) · pīnsēbās(active, imperfect, indicative, second-person, singular) · pīnsēbat(active, imperfect, indicative, singular, third-person) · pīnsēbāmus(active, first-person, imperfect, indicative, plural) · pīnsēbātis(active, imperfect, indicative, plural, second-person) · pīnsēbant(active, imperfect, indicative, plural, third-person) · pīnsam(active, first-person, future, indicative, singular)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0