[ˈrʊ.bʊs], [ˈruː.bus]
OriginFrom Proto-Italic *wruðos, from Proto-Indo-European *wr̥dʰo- (“sweetbriar”) (compare dialectal Norwegian erre, orr (“bush”), Albanian hurdhe (“ivy”), Old Persian *vr̥dah (“flower, rose”), Old English word (“thornbush”)). See rose.
- declension-2, masculinebramble, blackberry bush
“Apparuitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi et videbat quod rubus arderet et non conbureretur (Exodus 3:2, Vulgate)”
- declension-2, masculinea blackberry (fruit), raspberry (fruit)
Formsrubī(genitive) · rubus(nominative, singular) · rubī(nominative, plural) · rubī(genitive, singular) · rubōrum(genitive, plural) · rubō(dative, singular) · rubīs(dative, plural) · rubum(accusative, singular) · rubōs(accusative, plural) · rubō(ablative, singular) · rubīs(ablative, plural) · rube(singular, vocative) · rubī(plural, vocative)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0