[ˈsiː.mi.a], [ˈsiː.mi.a]
OriginFrom sīmus (“snub-nosed”), ultimately from Ancient Greek σῑμός (sīmós, “snub-nosed”).
- declension-1an ape, monkey
“Attributed to Ennius by Cicero in De natura deorum, Book I, Chapter XXXV
Sīmia quam similis turpissima bēstia nōbīs!” — The ape, most vile beast, how similar to us!
“Sīmiārum quoque genera plūra. Hominis figūrae proxima caudīs inter se distinguntur. Mīra sollertia viscō inunguī laqueīsque calciārī imitātiōne vēnantium trādunt, Mūciānus et latrunculis lusisse, fict”
- declension-1an imitator
Formssīmia(canonical, feminine, masculine) · sīmiae(genitive) · sīmia(nominative, singular) · sīmiae(nominative, plural) · sīmiae(genitive, singular) · sīmiārum(genitive, plural) · sīmiae(dative, singular) · sīmiīs(dative, plural) · sīmiābus(dative, plural) · sīmiam(accusative, singular) · sīmiās(accusative, plural) · sīmiā(ablative, singular) · sīmiīs(ablative, plural) · sīmiābus(ablative, plural) · sīmia(singular, vocative) · sīmiae(plural, vocative) · sīmius(alternative)