OriginFrom the root of álkti (“to be hungry”) (compare Proto-Indo-European *h₁élḱos (“sore, ulcer”)), cognate with Latvian al̂kt, Proto-Slavic *olkati.
Formsal̃kis(canonical, masculine, stress-pattern-2) · al̃kiai(plural) · al̃kis(nominative, singular) · al̃kiai(nominative, plural) · al̃kio(genitive, singular) · al̃kių(genitive, plural) · al̃kiui(dative, singular) · al̃kiams(dative, plural) · al̃kį(accusative, singular) · alkiùs(accusative, plural) · alkiù(instrumental, singular) · al̃kiais(instrumental, plural) · al̃kyje(locative, singular) · al̃kiuose(locative, plural) · al̃ki(singular, vocative) · al̃kiai(plural, vocative)