/ˈstɔ̂ː.tɪ/
OriginFrom Proto-Balto-Slavic *stā́ˀtei (“to stand”).
- to stand
- continuativeto cease
Formsstóti(canonical) · stója(present, third-person) · stójo(past, third-person) · stóju(error-unrecognized-form) · stóji(error-unrecognized-form, second-person) · stója(error-unrecognized-form) · stójame(error-unrecognized-form) · stójam(error-unrecognized-form) · stójate(error-unrecognized-form, plural, second-person) · stójat(error-unrecognized-form, plural, second-person) · stója(error-unrecognized-form, plural, third-person) · stójau(error-unrecognized-form) · stójai(error-unrecognized-form, second-person) · stójo(error-unrecognized-form) · stójome(error-unrecognized-form) · stójom(error-unrecognized-form) · stójote(error-unrecognized-form, plural, second-person) · stójot(error-unrecognized-form, plural, second-person) · stójo(error-unrecognized-form, plural, third-person) · stódavau(error-unrecognized-form)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0