[dāːsns], [dâːsns]
CilmeDerived from dāt, an old parallel form of dot (“to give”), or perhaps from its (rare) iterative form dāstīt (“to give unthinkingly, wastefully”). The word dāsns was introduced in the literary language by J. Pliekšāns (Rainis) at the end of the 19th century. Some consider it irregularly formed (with ā instead of the expected o); others consider it a Lithuanism. Cognates include Lithuanian dosùs.
- generous (which gives a lot, easily)
“ar dāsnu roku” — with a generous hand
“dāsns financējums” — generous financing
“dāsna sirds” — a generous heart
- fruitful, productive
“dāsns rudens” — fruitful autumn
“vasara bijusi dāsna, un izaugušas kuplas ražas” — the summer had been fruitful, it had grown rich crops
“putni pamet pārpilnību, ko sniegusi dāsnā dienvidu saule” — birds abandon the abundance that the fruitful, generous southern sun had provided
- abundant, rich (in large quantities)
“teātra kritiķa atstātais radošais mantojums dāsns un daudzpusīgs” — the theater critic's creative legacy (was) rich and varied
Formasdāsnais(definite) · dāsnāks(comparative) · visdāsnākais(superlative) · dāsni(adverb) · dāsns(masculine, nominative, singular) · dāsni(masculine, nominative, plural) · dāsna(feminine, nominative, singular) · dāsnas(feminine, nominative, plural) · dāsna(genitive, masculine, singular) · dāsnu(genitive, masculine, plural) · dāsnas(feminine, genitive, singular) · dāsnu(feminine, genitive, plural) · dāsnam(dative, masculine, singular) · dāsniem(dative, masculine, plural) · dāsnai(dative, feminine, singular) · dāsnām(dative, feminine, plural) · dāsnu(accusative, masculine, singular) · dāsnus(accusative, masculine, plural) · dāsnu(accusative, feminine, singular) · dāsnas(accusative, feminine, plural)
Avots: Wiktionary