OriginCognate with Lithuanian kristi (“to fall”).
Formsconjugation(first-person) · krītu(present) · krīti(present) · krīt(present) · kritu(past) · es(first-person, indicative, singular) · krītu(first-person, indicative, present, singular) · kritu(first-person, indicative, past, singular) · kritīšu(first-person, future, indicative, singular) · -(first-person, imperative, singular) · tu(indicative, second-person, singular) · krīti(indicative, present, second-person, singular) · kriti(indicative, past, second-person, singular) · kritīsi(future, indicative, second-person, singular) · krīti(imperative, second-person, singular) · viņš(indicative, singular, third-person) · viņa(indicative, singular, third-person) · krīt(indicative, present, singular, third-person) · krita(indicative, past, singular, third-person) · kritīs(future, indicative, singular, third-person)