[ˈminɛ̂ːt]
OriginFrom Proto-Balto-Slavic *minḗˀtei.
- transitiveto guess
- transitiveto surmise
- transitiveto name
- transitiveto mention
- transitiveto describe
Formsminêt(canonical) · conjugation(third-person) · minu(present) · mini(present) · min(present) · minēju(past) · es(first-person, indicative, singular) · minu(first-person, indicative, present, singular) · minēju(first-person, indicative, past, singular) · minēšu(first-person, future, indicative, singular) · -(first-person, imperative, singular) · tu(indicative, second-person, singular) · mini(indicative, present, second-person, singular) · minēji(indicative, past, second-person, singular) · minēsi(future, indicative, second-person, singular) · mini(imperative, second-person, singular) · viņš(indicative, singular, third-person) · viņa(indicative, singular, third-person) · min(indicative, present, singular, third-person) · minēja(indicative, past, singular, third-person)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0