[ˈkɔɫat͡ʃ], [kɔˈɫat͡ʃ]
OriginInherited from Proto-Slavic *kolačь, from *kolo.
Formskolač(romanization) · колаче(diminutive) · колач(indefinite, singular) · колачи(indefinite, plural) · колачот(definite, singular, unspecified) · колачите(definite, plural, unspecified) · колачов(definite, proximal, singular) · колачиве(definite, plural, proximal) · колачон(definite, distal, singular) · колачине(definite, distal, plural) · колачу(singular, vocative) · колачи(plural, vocative) · -(count-form, singular) · колача(count-form, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0