[ˈɔsudi]
- transitiveto sentence, convict, judge
- transitiveto condemn, blame
Формиосуди third-singular present or(canonical, perfective) · osudi(romanization) · осудува(imperfective) · осудел(imperfect, masculine) · осудил(aorist, masculine) · осуден(adjectival, aorist, participle) · осудела(feminine, imperfect) · осудила(aorist, feminine) · осудело(imperfect, neuter) · осудило(aorist, neuter) · осуделе(imperfect, plural) · осудиле(aorist, plural) · осудено(aorist, participle, perfect) · осудам(first-person, present, singular) · осудев(first-person, imperfect, singular) · осудив(aorist, first-person, singular) · -(aorist, first-person, imperative, singular) · осудиш(present, second-person, singular) · осудеше(imperfect, second-person, singular) · осуди(aorist, second-person, singular)
Извор: Wiktionary