[ˈfitiɫ]
ПотеклоBorrowed from Ottoman Turkish فتیل (fitil).
- masculinewick
- masculinefuse
Формиfitil(romanization) · фитилче(diminutive) · фитил(indefinite, singular) · фитили(indefinite, plural) · фитилот(definite, singular, unspecified) · фитилите(definite, plural, unspecified) · фитилов(definite, proximal, singular) · фитиливе(definite, plural, proximal) · фитилон(definite, distal, singular) · фитилине(definite, distal, plural) · фитилу(singular, vocative) · фитили(plural, vocative) · -(count-form, singular) · фитила(count-form, plural)
Извор: Wiktionary