OriginFrom Middle Low German wēgeren, weigeren.
Formsvegr(imperative) · vegre(imperative) · vegrer(present) · vegres(passive) · vegra(participle, past) · vegra(past) · vegret(participle, past) · vegret(past) · vegrende(participle, present)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0