Wordle Plattdüütsch · Archiv
All Wöör
1,945 dääglich Wöör un mehr
geven
Verb„geven“ heet, dat man wat an een anner Persoon övergifft oder schenkt.
pünkt
AdjektivPünkt: op de Tied, nich to laat; pünktlich.
danke
„Danke“ is en Höflichkeitswoord, dat man seggt, wenn man sik bedankt.
tarif
NaamwoortFastsett Pries oder Sats, z.B. för Telefon, Stroom oder ÖPNV.
plöön
Plöön: de Naam vun de Stadt Plöön in Holsteen.
kodek
hoven
NaamwoortHoven: de Hööft (Hof) bi’n Huus, de Platz rund dat Huus.
dalli
Adverb„Dalli“ heet so veel as: gau, maak dat du vörankummst; en Oproop, dat wat fix gahn schall.
vörut
Adverbvörut: na vörn, in de Richt vun vörn; ok: vöranweg, as eerst.
rasen
VerbSchnell un wild lopen oder fohrn.
woans
Adverb„woans“: wohin; fragt na dat Ziel vun en Bewegung.
avers
AdverbVörsichtig, op de anner Siet; „avers“ bedüüdt meist „aber/doch“ in’n Snack.
snack
NaamwoortKleen Tüschendörch-Äten, wat man snackt, wenn man Hunger hett.
meist
AdverbMeist: in de meeste Fäll; am fakensten.
nesen
Verbmat de Nees rieken; snüffeln.
maand
NaamwoortEn Tiedeenheit vun de Kalenners, meist 28–31 Daag.
blääd
AdjektivDumm oder nich so klauk; ok: schlecht, mager oder langwielig.
insel
NaamwoortEn Insell is en Stück Land, dat heel vun Water ümgeven is.
sparr
NaamwoortEn Sparr is en Balken oder Dackbalken, de dat Dack driggt.
heerd
NaamwoortDe Herd: de Kooksteed in de Köök, wo man op koakt (meist mit Platten/Flammen).
stoop
NaamwoortEn Trepp oder lütt Podest vör de Huusdöör (Ingang).
klump
NaamwoortEn Klump is en Stuck oder Bollen vun wat, meist en unformigen Masse.
flöög
VerbVergangenheitsform vun „fleegen“: he (se) flöög = he (se) hett wat pleegt/maakt.
jeden
Form vun „jedeen“: Akkusativ maskulin Singular, bedüüdt „jeden“/„jede“ in Sätz as Objekt.
noord
NaamwoortDe Himmelsricht, de na Norden wiest.
armer
AdjektivAdjektiv för een, de keen Geld hett oder in Not is.
luden
Verb„luden“ is de Vergangenheitsform vun „laden“: wat op- oder inladen.
klang
NaamwoortKlang, Toon oder Geräusch, dat man höört.
drang
NaamwoortDwang oder starken Drang, wat een to wat drifft.
alben
Verb„alben“: eeten, wat man in’n Mund steekt un schluckt.