/bœyjəx/
HerkomstAfleiding van bui met het achtervoegsel -ig.
- regenachtig, met buien
“In die buiige periode gebeurden er veel ongelukken.”
Vormenbuiiger(uninflected, comparative) · buiigst(uninflected, superlative) · buiige(inflected, positive) · buiigere(inflected, comparative) · buiigste(inflected, superlative) · buiigs(partitive, positive) · buiigers(partitive, comparative)