ˈwapat͡ɕ, u̯apać
- chwytać coś, co znajduje się w ruchu, zostało rzucone
“Dziecko próbowało łapać bańki mydlane.”
- zarażać się, zostawać zarażonym chorobą
“Odkąd zaczął chodzić do przedszkola, ciągle łapał jakieś choroby.”
- o uczuciu lub chorobie: zaczynać być odczuwalnym
“Chyba zaczyna mnie łapać przeziębienie.”
“Ostatnio często łapie mnie niewytłumaczalny smutek.”
- polować na coś lub łowić
- colloquial, pojmować, rozumieć
- chwytać samego siebie
“Trener łapał się za głowę patrząc na grę swoich piłkarzy.”
- chwytać coś, przytrzymując się
“Co chwilę łapała się barierki, ponieważ miała silne zawroty głowy.”
- dostrzegać coś, czego nie było się świadomym
“Władek często łapał się na tym, że nie słuchał, co żona do niego mówi.”
- podejmować się, zabierać się za coś
“Michał łapał się wszystkiego, co pozwoliło mu zarobić choć parę groszy.”
- dawać się pochwycić (w pułapkę)
“Wszystkie muchy łapią się na ten lep.”
- dawać się zwieść (podstępem)
“Często łapiemy się na reklamy i bezmyślnie kupujemy.”
Formyłapię(singular, first-person, present) · łapiesz(singular, second-person, present) · łapie(singular, third-person, present) · łapiemy(plural, first-person, present) · łapiecie(plural, second-person, present) · łapią(plural, third-person, present) · łapałem(singular, first-person, past) · łapałeś(singular, second-person, past) · łapał(singular, third-person, past) · łapaliśmy(plural, first-person, past) · łapaliście(plural, second-person, past) · łapali(plural, third-person, past) · łapałam(singular, first-person, past) · łapałaś(singular, second-person, past) · łapała(singular, third-person, past) · łapałyśmy(plural, first-person, past) · łapałyście(plural, second-person, past) · łapały(plural, third-person, past) · łapałom(singular, first-person, past, potential, rare) · łapałoś(singular, second-person, past, potential, rare)