ˈwaska, u̯aska
- przychylność, wielkoduszność
“Należy umieć zarobić na swoje utrzymanie, a nie tylko liczyć na łaskę innych ludzi.”
- darowanie lub złagodzenie kary
“Urzędnik przyłapany na szpiegostwie błagał króla o łaskę.”
- dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą
- colloquialzob. łasica
Formsłaski(genitive, singular) · łasce(dative, singular) · łaskę(accusative, singular) · łaską(instrumental, singular) · łasce(locative, singular) · łasko(vocative, singular) · łaski(nominative, plural) · łask(genitive, plural) · łaskom(dative, plural) · łaski(accusative, plural) · łaskami(instrumental, plural) · łaskach(locative, plural) · łaski(vocative, plural) · łasek(genitive, plural)