ɕɲɛk, śńek
Pochodzenieprasł. *sněgъ < praindoeur. *snóygʷʰos < praindoeur. *sneygʷʰ- → śnieżyć
- opad w postaci kryształków lodu
“Wczoraj spadł pierwszy śnieg tej zimy.”
- śnieg (1.1) leżący na ziemi, przedmiotach
“Obiecałaś matce, że jej pomożesz w odgarnięciu śniegu.”
- colloquial, metaphoriczły obraz na ekranie telewizora
“Obudziło go mruganie śniegu na ekranie telewizora.”
- dated, metaphorickokaina
Formyśniegu(genitive, singular) · śniegowi(dative, singular) · śniegiem(instrumental, singular) · śniegu(locative, singular) · śniegu(vocative, singular) · śniegi(nominative, plural) · śniegów(genitive, plural) · śniegom(dative, plural) · śniegi(accusative, plural) · śniegami(instrumental, plural) · śniegach(locative, plural) · śniegi(vocative, plural)